You can enable/disable right clicking from Theme Options and customize this message too.
logo
logo

Mooie Mahru’s Megamars deel 5

Untitled_Panorama1
DSC_4386-2
DSC_4408-2
DSC_4415
DSC_4471
DSC_4486-4
DSC_4501
DSC_4609-2

Mooie Mahru's Megamars

Juni 2017

Het is alweer een poosje geleden. Maar eind juni liep ik met Mahru weer een mooie megamars. Een paar dagen voor we vertrokken waren de weersvoorspellingen super. 18 graden en een zonnetje. Maar elke dag werd de voorspelling aangepast en zou het warmer worden. Uiteindelijk stond er een maximum temperatuur van 24 graden op weeronline. Onder het mom van ‘we lopen toch onder de bomen door”, toch aan de tocht van vijftig kilometer begonnen.

We liepen een zeer toeristische route naar Kolham, naar m’n ouderlijk huis. Natuurlijk wilde Mahru onderweg weer niet drinken uit een fles (en haar bakje). Mahru wil onderweg alleen Eau du Sleaut. En dus hing ik die dag regelmatig met m’n vriendin aan de telefoon die via google maps, water probeert te speuren. De greppels en kleine slootjes stonden leeg. Geen plassen met water. Helemaal niets.

 

Een voorbeeldgesprek:

Ik: “Mahru heeft volgens mij dorst, is er water in de buurt, ik ben bij kilometer zoveel”

Vriendin: “Over 1,5 kilometer is er water wanneer je rechts van je route afwijkt en dan 200 meter doorloopt”

1,5 kilometer later klim ik over een hekje, wurm me door de bramen en brandnetels om alleen maar meer brandnetels en bramenstruiken te vinden. Vervolgens hang ik vloekend, vol schrammen en met enorme jeuk door de brandnetels weer met m’n vriendin aan de lijn.

“Een stukje verder was een meertje geweest. Dat was misschien gemakkelijker.”

Zou je denken!?

Mahru blijft ondertussen gewoon Mahru. Alles op haar eigen tempo en als het warmer is dan loopt ze wat langzamer. Even een sprintje trekken over een paar weilanden tussendoor, met een teckeltje spelen. Geen probleem! Maar verder rustig sjokken, want je bent toch niet voor niets een minimastin.